Pięć minut Ligi Polskich Rodzin

Polska scena polityczna charakteryzuje się dużym rozdrobnieniem. Chociaż ominuje tradycyjny podział na prawicę i lewicę, to po każdej ze stron znajduje się wiele mniejszych bądź większych ugrupowań. Jednym z przykładów jest Liga Polskich Rodzin.

Ta prawicowa partia polityczna powstała 21 kwietnia 2001 roku, ale sądownie została zarejestrowana przeszło miesiąc później. Członkami założycielami było Stronnictwo Narodowo – Demokratyczne oraz Stronnictwo Narodowe. Nieco później dołączyli do nich przedstawiciele Ruchu Odbudowy Polski, Ruchu Katolicko – Narodowego, Porozumienia Polskiego i Przymierza dla Polski.

Warto też wspomnieć o Młodzieży Wszechpolskiej, czyli organizacji młodzieżowej, którą reaktywował Roman Giertych, a która uchodziła za „bojówkę” LPR – u. Liczne skandale wokół tej młodej formacji doprowadziły w końcu do odcięcia się od niej lidera partii. Młodzieżówką Ligi Polskich Rodzin został w końcu Ruch Młodych LPR.

Okres świetności ugrupowania przypada na lata 2001-2007, kiedy to przedstawicielom LPR – u udało się wejść do parlamentu. Co więcej w okresie między 2006 a 2007 partia znajdowała się w koalicji rządzącej z Prawem i Sprawiedliwością oraz Samoobroną RP. Ponadto w latach 2004 – 2009,pomimo nieufności wobec Unii Europejskiej oraz sprzeciwu związanego z integracją Polski z UE, reprezentanci partii zasiadali w Parlamencie Europejskim.

Pod względem programowym odwoływano się najpierw do dziedzictwa Romana Dmowskiego. Jednak w 2006 roku lider LPR – u odciął się od tego. Obecnie partia popiera pomysł likwidacji powiatów i wprowadzenia większościowej ordynacji wyborczej. Postuluje również wprowadzenie ulg podatkowych dla rodzin wielodzietnych. W kwestiach gospodarczych odnosi się także do ochrony majątku państwowego, zwłaszcza przed obcym kapitałem. Nie zgadza się na prywatyzację i oddanie strategicznych spółek cudzoziemcom. Z kolei w przypadku zagadnień społecznych postuluje całkowity zakaz aborcji.

Podobne postulaty głosi w stosunku do rozdziału państwa od kościoła, legalizacji „miękkich narkotyków” lub eutanazji. Jest zadeklarowanym przeciwnikiem związków homoseksualnych. W pozostałych kwestiach deklaruje poparcie dla pomysłu likwidacji Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz dla lustracji osób ubiegających się o najwyższe urzędy w państwie.