Rodzaje systemów partyjnych
Skoro wiemy już czym jest system partyjny, warto się zastanowić nad jego wyróżnikami. Trzeba mieć przy tym na uwadze, że wspomniany system jest rezultatem oddziaływania przede wszystkim dwóch czynników: liczby partii politycznych działających na terytorium danego państwa oraz relacji, jakie zachodzą pomiędzy tymi partiami w procesie rywalizacji lub współpracy w walce o władzę bądź podczas jej sprawowania.
Specjaliści są zgodni, iż mnogość klasyfikacji systemów partyjnych jest naprawdę niesamowita. Rzeczpospolita Polska jest jednak krajem demokratycznym, w związku z czym scharakteryzujemy systemy typowe dla demokracji. W tym przypadku można więc wyróżnić cztery podstawowe systemy. Pierwszym z nich jest system dwupartyjny, w którym – jak sama nazwa wskazuje – występują dwie partie. Odpowiadają one za zdominowanie procesu przetargów politycznych, w związku z czym dysponują wyłącznością w przypadku tworzenia rządów. Doskonałym tego przykładem jest Wielka Brytania oraz Stany Zjednoczone.

Innym rodzajem jest system dwu i pół partyjny. W tej sytuacji istnieją dwa duże ugrupowania, ale „języczkiem u wagi” jest niewielka formacja, która pozwala na stworzenie koalicyjnego rządu którejś z większych formacji. Oznacza to iż jest gotowa do współpracy z dużym koalicjantem. Takie zjawisko jest typowe dla rządów Austrii. Istnieje też system wielopartyjny oparty na dominacji jednej, większej partii. Nie jest ona jednak w stanie wygrać samodzielnie wyborów. Z tego też względu musi zawierać koalicję parlamentarną. Rozwiązanie takie praktykowane jest m.in. w Skandynawii, gdzie partią dominująca jest socjaldemokracja.
Na koniec należy wspomnieć o systemie wielopartyjnym, w którym nie istnieje dominujące ugrupowanie. Formacje osiągają zbliżone rezultaty wyborcze, wobec czego żadna z nich nie dysponuje znaczącą większością. W efekcie koniczne jest powołanie rządu koalicyjnego. Praktykuje się to w Finlandii i Belgii.
Bez wątpienia mnogość systemów partyjnych jest istotna dla każdego państwa demokratycznego. Widać to każdorazowo po przykładzie wygranych wyborów przez jedną lub drugą partię.