Założenie partii politycznej wiąże się z chęcią sprawowania władzy. Polski system polityczny jest jednak kształtowany przez ordynację proporcjonalną w wyborach do Sejmu oraz ordynację większościową w wyborach do Senatu, co nie sprzyja czytelności wyborów. Inna sprawa, że założenie partii jest znacznie łatwiejsze niż zdobycie wystarczającej liczby głosów niezbędnych do odniesienia zwycięstwa.

Zacznijmy jednak od tego, że podstawą funkcjonowania partii politycznych w Polsce jest konstytucja oraz ustawa o partiach politycznych z 26 czerwca 1997 roku. Ustawa zasadnicza zapewnia wolność tworzenia i działania ugrupowań politycznych. Opierają się one o zasadę dobrowolności uczestnictwa oraz równości obywateli polskich, którzy mają wpływ na kształtowanie polityki państwa (przy założeniu, że działają zgodnie z zasadami demokratycznymi). Zakazane jest funkcjonowanie partii odwołujących się do metod i praktyk totalitarnych, które utajniają swoje struktury bądź członkostwo, stosują przemoc w celu zdobycia władzy lub też propagują nienawiść rasową czy narodowościową.

Do założenia partii politycznej wystarczy zebrać podpisy 1000 obywateli. Następnie należy zarejestrować formację w Sądzie Okręgowym w Warszawie. Aby tego dokonać, trzeba wcześniej przygotować nazwę partii, jej skrót, logo. Konieczne jest także określenie siedziby ugrupowanie oraz opracowanie statut. W tym ostatnim muszą się znaleźć przepisy dotyczące sposobu nabywania i utraty członkostwa, praw i obowiązków członków partii, jej organów i trybu ich powoływania.

Trzeba te odnieść się do kwestii pozyskiwania środków finansowych, tworzenia i rozwiązywania jednostek terenowych, dokonywania zmian w statucie oraz zasad rozwiązania partii lub też sposobu jej połączenia z inną formacją.

Osobną kwestią jest program, który będzie wyróżniał daną partię spośród innych formacji, a jednocześnie przyczyni się do zdobycia jak największego poparcia wśród wyborców. Oczywiście program musi być na tyle interesujący, aby z jednej strony zainteresować elektorat, ale z drugiej musi być realny do zrealizowania. Nierzeczywiste obietnice sprawiają, że partia staje się niewiarygodna; a to z kolei przekłada się na jej poparcie w wyborach.